De Michacursus bestaat nu bijna drie jaar. In die periode is de cursus als een olievlek over Nederland uitgewaaierd. Tientallen groepen in kerken en gemeenten gingen met elkaar aan de slag, werden zich bewust van de grote ongelijkheid in de wereld, en stroopten de mouwen op bij hulpprojecten in de buurt: voedselbanken, schilderwerk, eenzame ouderen bezoeken - te veel om op te noemen. De Michacursus wil bewust wereldproblemen aan de orde stellen, zoals armoede, honger, milieuvervuiling, natuurrampen. Wie naar 'het grote plaatje' kijkt, raakt verlamd. Het dagelijks nieuws maakt zo vaak machteloos. Maar het gaat er juist om te kijken wat je wél kunt. Een goede insteek is de menselijke maat: we kunnen wel veel horen en praten over problemen, maar ze gaan pas echt leven als ze een gezicht krijgen. Als het onrecht dicht bij ons komt. Om die reden staat de Michacursus uitvoerig stil bij het begrip 'recht'. In de Bergrede kijkt Jezus ons in de ogen, wanneer Hij zegt dat hongeren en dorstigen gerechtigheid zullen kennen. Een lege maag of een droge mond is iets vreselijks - in die zin is voedsel misschien wel het eerste en belangrijkste mensenrecht. Maar we mogen weten dat eenmaal Gods rijk volkomen zal doorbreken. Dan zal overal recht worden gedaan en zal zelfs de hele schepping ervaren wat het betekent als God zegt dat hij Heer is over alles en iedereen. Dat laatste is de mooiste en meest troostrijke gedachte die we kunnen bedenken. En dat zet ons in beweging om met die mondiale insteek in onze eigen omgeving het verschil te maken.

Tjirk van der Ziel, projectleiding Michacursus